Ik weet niet meer wat ik wil. Waar begin ik?

Begin met de aanname dat er wel degelijk iets is, en dat je het alleen lang niet nodig hebt gehad. Niet weten wat je wilt is bijna nooit leegte. Het is meestal het resultaat van jarenlang de vraag stellen wat er nodig is in plaats van wat jij zou kiezen.

Als je twintig jaar hebt geregeld, opgevangen en meebewogen, dan is willen een spier die je niet hebt gebruikt. Die is niet weg. Die is stijf.

Waarom de grote vraag niet werkt

Wat wil ik met mijn leven is een onbeantwoordbare vraag op een dinsdagavond. Hij is te groot, hij eist een compleet antwoord, en het enige wat hij oplevert is schuldgevoel omdat je het niet weet.

Kleinere vragen werken beter. Waar krijg ik het warm van als iemand erover praat. Wat lees ik zonder dat het nuttig is. Welk moment van vorige week zou ik overdoen.

Let op wat je afwijst

Verlangen is voor veel mensen onbereikbaar geworden, maar irritatie niet. Wat je met stellige weerzin afwijst, zegt bijna net zoveel als wat je zou kiezen. Begin daar, als de voorkant nog stil is.

En let op jaloezie. Niet de beleefde variant, maar het steekje bij iemand die iets doet wat jij niet doet. Dat is doorgaans geen karakterfout. Dat is informatie.

Wat je nu niet hoeft te beslissen

Je hoeft geen roeping te vinden. Je hoeft geen antwoord te hebben dat op een verjaardag goed klinkt. Wat helpt is één ding proberen dat mogelijk een vergissing is, en zien wat het met je doet.