Moet ik mijn baan opzeggen, of past er iets anders niet meer?

Voordat je die vraag beantwoordt, is het de moeite waard om te weten wat je eigenlijk vraagt. In ongeveer de helft van de gesprekken die ik over werk voer, blijkt de baan het meest zichtbare te zijn, niet het pijnlijkste.

Dat is geen reden om te blijven. Het is een reden om je vertrek niet uit te geven aan het verkeerde probleem, om acht maanden later te ontdekken dat het is meegekomen.

Vier vragen die op één lijken

Is het het werk zelf? De inhoud van je dagen, waar je je aandacht aan geeft. Sommige mensen vinden het al een tijd niet meer interessant en hebben zichzelf nooit toegestaan dat te zeggen.

Zijn het de omstandigheden? De leidinggevende, de politiek, de reistijd, het volume, of de enige vrouw zijn die voor de vierde keer hetzelfde uitlegt. Omstandigheden zijn vaak te veranderen, en mensen proberen dat zelden voordat ze vertrekken.

Is het het tempo? Veel vrouwen willen geen ander werk. Ze willen hetzelfde werk op zeventig procent, en zien geen versie van zichzelf die daarom vraagt.

Of is het het leven om de baan heen? Als de rest dun is, wordt werk de enige plek waar iets gebeurt. Dan krijgt werk de schuld van de hele constructie.

Wie ben je zonder

Voor wie iets heeft opgebouwd is de baan niet alleen inkomen. Het is identiteit, structuur, status, een bruikbaar antwoord op een feestje, en vaak de enige plek waar je onbetwist goed in bent terwijl andere dingen open staan.

Daarom voelt vertrekken onevenredig eng, en blijven als langzaam verdwijnen. De vraag eronder is meestal: wie ben ik als ik niet degene ben die het levert.

Twee testjes

Stel je voor dat er precies één ding aan de baan verbetert. Welk ding kies je zonder aarzelen? Dat is de echte klacht.

Stel je voor dat je morgen opzegt. Let op het eerste gevoel, voordat de argumenten komen. Opluchting en schrik zeggen allebei iets, en de argumenten zijn waarmee je dat gevoel tot nu toe hebt weggeredeneerd.

Wat je nu niet hoeft te beslissen

Je hoeft geen volgende functie klaar te hebben om toe te geven dat deze niet meer past. Je hoeft er geen groeiverhaal omheen te bouwen. Ik heb twintig jaar bedrijven, merken en teams gebouwd, dus ik heb deze beslissingen zelf genomen en er veel mensen bij zien zitten. Wie goed beslist, heeft niet het beste spreadsheet. Die heeft uitgezocht waar de keuze werkelijk over ging.